Mijn moeder zei ooit dat als ik iets in mijn kop had, dat het zeker niet ergens anders zat. Als kind begreep ik daar weinig van, inmiddels snap ik wat ze ermee bedoelde.

Als ik ergens aan begin, wil ik het afmaken.

Jaren terug, tijdens mijn kantoorbaan, volgde ik de opleiding Praktijk diploma Boekhouden. Samen met vijf collega’s gingen we een keer per week naar school. Vooraf waren we gewaarschuwd dat het een saaie opleiding was. In de eerste weken werd dat bevestigd. Voor de vier collega’s een reden om te stoppen. Voor mij was opgeven geen optie.  Ik ploeterde voort en kon na een jaar trots mijn diploma in ontvangst nemen!

Bijna twintig jaar geleden veranderde ik van baan. Op de basisschool waar onze dochters zaten, was een enorm tekort aan leerkrachten (toen ook al). Onze oudste dochter had aan de directeur doorgegeven dat hij niet verder hoefde te zoeken. ‘Mijn moeder komt zo,’ had ze tegen hem gezegd. Als onderwijsassistent ging ik aan de slag. Dit proefde naar meer. Ik ging naar de open dag van de PABO.  Een adviseur raadde mij de opleiding af. Twee avonden in de week naar school, een gezin en een baan, dat was teveel van het goede. Het was een enorme teleurstelling. Op aanraden van een vriendin bezocht ik een andere PABO. ‘Mag ik je een advies geven?’ vroeg de vrouw nadat ze naar mijn motivatie had geluisterd. ‘Volg je hart!’ Huppelend, ging ik naar huis. Binnen drie jaar had ik het felbegeerde diploma op zak. Na de opleiding kreeg ik weer tijd voor mijn passie, het schrijven van verhalen. Via allerlei omwegen kwam ik uiteindelijk bij een uitgever terecht, waar mijn debuutroman ‘Angst regeert De Vulpen’ verscheen. Niet veel later schreef ik een verhaal over mijn ervaring met mantelzorgen, ‘een gouden gezin.’  Mijn droom als tienjarig meisje kwam weer bovendrijven. Een kinderverhaal schrijven. De uitgever zag liever een vervolg op ‘een gouden gezin’. We hebben flinke gesprekken gevoerd. Meerdere keren dacht ik aan mijn moeder. ‘Wat in mijn kop zit…’

In oktober jl. stemde de uitgever uiteindelijk in. Op 11 mei a.s. verschijnt mijn eerste kinderboek. Wat kijk ik daar naar uit! Regelmatig denk ik aan de mensen die op mijn pad voorbij komen. ‘Volg je hart’ heeft voor mij een mooie betekenis. En vooral ook, ‘als je iets heel graag wilt, dan gaat het lukken’ ook al moet je er een hele weg voor afleggen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.